Obiekt składa się z trzech zasadniczo budynków. Różnią się one wielkością, założeniami architektonicznymi oraz czasem powstania. Pierwszy to mogąca kojarzyć się ze średniowieczem - kamienna baszta, drugi to zamek. Najnowszy to ulokowany w pewnej odległości nowoczesny hotel z salą audytoryjną.

Jak powstał ów osobliwy obiekt?

Basztę wybudował według własnego projektu i na potrzeby swojej rodziny znany architekt Alfred Szyszko-Bohusz. Niedługo po objęciu w 1916r kierownictwa odnowy Zamku Królewskiego kupił on od Zakonu Kamedułów około 9ha. zalesionego wzgórza, na którym w ciągu kilkunastu lat (całość była gotowa przed wybuchem wojny w 1939r.) powstał budynek na planie baszty. Dom połączono telefonicznie ze stróżówka, maleńkim, okrągłym budyneczkiem stojącym u podnóża przy ulicy Jodłowej.

Oryginalny pod względem kształtu, budulca i położenia dom - określany Belwederem - chętnie oglądano. W książce pamiątkowej założonej przez rodzinę w 1934r. Znajduje się kilkaset nazwisk (m.in. Mościckich i Raczkiewiczów).

W czasie okupacji hitlerowskiej właściciele zostali zmuszeni do opuszczenia domu. Na wzgórzu rozlokowano baterię artylerii. Wkrótce do baszty wprowadził się dostojnik niemiecki, szef dystryktu krakowskiego Otto Wachter (a nie gubernator Frank, jak mylnie niesie wieść gminna, który mieszkał w pobliżu w innej willi).

W 1942r. Tuż przy baszcie, hitlerowcy rozpoczęli prace przy nowej budowli. W ich zamierzeniu miał to być luksusowy ośrodek wypoczynkowy dla pilotów Luftwaffe walczących na froncie wschodnim, a jego pierwowzorem jeden z alpejskich zamków. Gmachu nie zdołano ukończyć z powodu zajęcia Krakowa przez Armię Czerwoną. W ostatnich miesiącach wojny gmach poniemieccy dowódcy armii przeznaczyli na szpital.

LOSY POWOJENNE

Z końcem 1945r. rodzina Bohuszów podjęła sądowe starania o odzyskanie posiadłości jako mienia opuszczonego przez Niemców - niestety bez rezultatu. Całość zajął w 1952r. roku Instytut Badawczy Leśnictwa, podległy Ministerstwu Leśnictwa.

W latach siedemdziesiątych pojawiła się nowa koncepcja wykorzystania ośrodka w Przegorzałach. Zamierzano stworzyć tu centrum kontaktów Polonii z krajem - Collegium Polonijne. W lipcu 1973r. W czasie Kongresu Uczonych Polskiego Pochodzenia położono kamień węgielny, oficjalnie rozpoczynający tworzenie ośrodka.

Dwa lata później, po zatwierdzeniu projektu budowy przygotowanego przez zespół architektów pod kierunkiem prof. Tomasza Mańkowskiego rozpoczęto prace remontowe i wkrótce potem budowę nowego obiektu - nowoczesnego hotelu wchodzącego w skład Collegium.

6 grudnia 1990r. rozpoczął działalność Instytut Polonijny, który kształcił studentów obcokrajowców przybyłych z całego świata w zakresie nauki języka i kultury polskiej.

W tym samym czasie otwarła swoje podwoje Restauracja i Kawiarnia "U Ziyada", której właścicielem jest p. Ziyad Raoof.

- tekst zaczęrpnięto ze strony ... :   http://www.uziyada.krakow.pl/